Αν και αρχικά το άρθρο ξεκίνησε ως αναδημοσίευση κειμένου του κου Κατσανέβα, οι εξελίξεις στην Κύπρο και οι φωνές της άποψης ότι το ευρώ δεν θα πρέπει να είναι φετίχ, με οδήγησαν σε μια μικρή έρευνα γύρω από το ερώτημα, "ευρώ ή δραχμή ;" σε συνδυασμό με την περίπτωση της Αργεντινής. Διατηρώντας τον αρχικό κορμό πρόσθεσα στο τέλος κάποιες παραπομπές, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να έχει μια σφαιρική ενημέρωση για το θέμα, χωρίς βέβαια να υποστηρίζω ότι το έχω εξαντλήσει και δεν θα πρέπει να κοιτάξει και σε άλλες πηγές.
Η επιχείρηση γερμανοποίησης της Ευρώπης, η ανάγκη εξόδου από το ευρώ και δημιουργίας συμμαχίας των χωρών του νότου.
Του Θεόδωρου Κατσανέβα
Τα διδάγματα της ιστορίας δε συνετίζουν τους ηγέτες της Γερμανίας.
Τα πρωτοφανή γεγονότα στην Κύπρο καταδεικνύουν ότι οι γερμανικές ηγεσίες δε διδάσκονται από τα ολέθρια παραδείγματα του παρελθόντος. Ύστερα από δύο παγκόσμιους πολέμους, η ηττημένη Γερμανία, της οποίας χαρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των χρεών το 1953, επανέρχεται για να επιβάλλει την επικυριαρχία της στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό νότο. Η πρωτοφανής επιχείρηση της αυθαίρετης αφαίμαξης των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο, δεν αποτελεί μόνο κατάφωρη παραβίαση των διεθνών και των Κοινοτικών κανόνων όσον αφορά την τραπεζική πίστη, αλλά επιδιώκει να εξοντώσει την κυπριακή οικονομία. Η οποία στηρίχτηκε στη δημιουργία ενός σταθερού χρηματοπιστωτικού κέντρου στη Μέση Ανατολή, κατ' αντιστοιχία της Ελβετίας, του Λουξεμβούργου, του Λιχτενστάιν, αλλά και της ίδιας της Γερμανίας που σήμερα συγκεντρώνει παγκόσμια κεφάλαια τοκίζοντας με αρνητικά επιτόκια. Φυσικά, ουδείς θίγει τους πάμπολλους φορολογικούς παράδεισους απανταχού της γης τύπου Νήσων Καϋμάν, οι οποίοι προστατεύονται από τις παγκοσμιοποιημένες αγορές, αν δεν αποτελούν υποκαταστήματά τους για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
