Συνταγματογνωσία

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ:

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών αλλάζουν τα σύνορα της χώρας.
Άρθρο: 27 Παράγραφος 1.

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών ξένα στρατεύματα εγκαθίσταται στη χώρα.
Άρθρο: 27 Παράγραφος 2.

Με πλειοψηφία 180 βουλευτών εκχωρούνται συνταγματικές αρμοδιότητες
σε διεθνή όργανα.
Άρθρο: 28 Παράγραφος 2

Με πλειοψηφία 151 βουλευτών γίνεται περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας.
Άρθρο: 28 Παράγραφος 3.

Απαγορεύεται πρόταση νόμων από τους πολίτες που δεν είναι Βουλευτές ή
μέλη της κυβέρνησης.
Άρθρο: 73 Παράγραφος 1.

Απαγορεύονται δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών.
Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.

Η ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΤΗΣ 7ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ

Για μια ακόμα φορά η συμπαιγνία της τρικομματικής κυβέρνησης

με τα κόμματα της «αντιπολίτευσης» αποκαλύπτεται.

 

Ο κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε τη στιγμή που από τμήμα της κυβέρνησης επιχειρείται η διαίρεση του ελληνικού λαού σε «δημοκράτες» και «φασίστες», με το κατ’ επίφαση «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο, οι πολιτικοί της "αντιπολίτευσης" να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και με υγιή επιχειρήματα να αποτρέψουν αυτό το νέο διχασμό.

Αντ’ αυτού, παρατηρούμε ένα παιχνίδι με πάσες του ενός στον άλλον, ένα παιχνίδι εναλλαγής νεροκουβαλητή στον μύλο των αλλοδαπών κέντρων εξουσίας.

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΟΔΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΣΙΡΚΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΘΡΑΥΣΗ !

Ποια είναι αυτή ;  Μα είναι ολοφάνερο. Είσαι φασίστας !

Υπήρχε και θα υπάρχει πάντα μέσα στα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας μια κατηγορία ανθρώπων που ήταν και θα είναι οι ανεπιθύμητοι. Οι παρείσακτοι στα σχέδια επί χάρτου. Κι αυτοί είναι τα ελεύθερα πνεύματα, οι ανεξάρτητες φωνές. Δεν μπορεί ποτέ να γίνει αποδεκτό ο άνθρωπος που σκέφτεται και δρα "έξω από τα μαντριά" Γιατί τα μαντριά δημιουργήθηκαν ακριβώς γι΄αυτούς τους λόγους. Για να μαζεύουν τα πρόβατα.

Δυστυχώς όμως στη κοινωνία των ζώων όπως και των ανθρώπων, η φύση έχει προνοήσει  να υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από ράτσες γιατί αγαπάει τη πολυχρωμία στη πανίδα της και τη χλωρίδα της. Σκεφθείτε μια γη που να είχε σαν μόνους κατοίκους λιοντάρια ή πίθηκους ή ψάρια ή έντομα ή φίδια. Δεν φαίνεται γελοίο και μόνο να το σκεφθεί κανείς ;

Το πρόβλημα είναι πως στη κοινωνία των ζώων ισχύουν οι κανόνες της φύσης. Κάθε ράτσα, κάθε ζωντανό πλάσμα γνωρίζει με το που γεννιέται, πως να μάθει να βρίσκει τη τροφή του και ποια τροφή είναι αυτή που ανήκει στο είδος του. Μαθαίνει γρήγορα ποιοι είναι οι φυσικοί εχθροί του και με τι τρόπους να προφυλαχτεί. Μαθαίνει ποια είναι τα είδη που δεν είναι προς βρώση και ποια είναι εκείνα που θα αποτελέσουν τη τροφή του. Ποιοι χώροι είναι περισσότερο φιλικοί για να κατοικήσει και ποιοι είναι εχθρικοί. Ακολουθεί το βιολογικό του ρολόι, τώρα πείνασα και πρέπει να αναζητήσω τροφή, τώρα νυστάζω και πρέπει να βρω ένα ασφαλές μέρος να κουρνιάσω. Τώρα πρέπει να ζευγαρώσω κι αναζητώ το ζευγάρι μου. Άλλα είδη μέσα σ΄αυτή τη μεγάλη μάχη ζωής , αναπαραγωγής και θανάτου κατάφεραν να επιβιώσουν, άλλα όχι.

Αμάρτια Σεν: Ο δρόμος προς τη δίκαιη κοινωνία

Επιμέλεια: Θανάσης Γιαλκέτσης, Ελευθεροτυπία,  29.10.11

ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ της δικαιοσύνης που επεξεργάστηκαν ο Χομπς, ο Λοκ, ο Ρουσό, ο Καντ ή, στους σύγχρονους καιρούς, ο Τζον Ρολς, δεν ανέλυαν επαρκώς τον πραγματικό κόσμο, την καθημερινή ζωή και τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο στόχος τους ήταν να επινοήσουν και να σχεδιάσουν τέλειους θεσμούς, υποθέτοντας ότι η ύπαρξη αυτών των θεσμών θα διασφάλιζε την προσχώρηση όλων των πολιτών στο δίκαιο «κοινωνικό συμβόλαιο». Στο βιβλίο του «The Idea of Justice» (Harvard University Press, 2009), ο ινδός νομπελίστας οικονομολόγος Αμάρτια Σεν υιοθετεί μια διαφορετική προσέγγιση. Αντί να αναζητάει τους τέλειους θεσμούς της δίκαιης κοινωνίας προτιμά να θέτει το ερώτημα: πώς μπορούμε να εξαλείψουμε ή έστω να περιορίσουμε τις υπαρκτές αδικίες και ανισότητες; Ο Αμάρτια Σεν μίλησε για τις ιδέες που αναπτύσσει στο βιβλίο του σε μια συνέντευξη που έδωσε στο ιταλικό περιοδικό «L’ Espresso». Από τη συνέντευξη αυτή παρουσιάζουμε στη συνέχεια ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα.

 

Η ευθεία απειλή του Αμερικανού Πρέσβη σε Έλληνα Υπουργό

Για όσους δεν ξέρουν ακριβώς πώς γράφεται η Ιστορία της Ελλάδος από το 1821 και εντεύθεν, παρά την εναλλαγή των πρωταγωνιστών. Για όσους δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο του Marriott The Eastren Question («δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει μεγάλη δύναμη», 1853). και για όσους νομίζουν οτι η Ελλάδα είναι ελεύθερη χώρα. και εθελοτυφλούν επί του τι πρόκειται ακόμη να συμβεί. Το κατωτέρω: μικρό επεισόδιο μιας μακράς ιστορίας. “Εάν υπογράψεις, πέφτετε”. Αυτό ήταν το μήνυμα προς την κυβέρνηση Καραμανλή τον Απρίλη του 2008.

 

Πολλά έχουν ακουστεί για την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή και τα υπόγεια νήματα που κίνησαν ξένες δυνάμεις για να ανακόψουν την πολιτική των αγωγών. Μία απόφαση Εθνικής σημασίας που θα καθιστούσε την Ελλάδα πανίσχυρο ενεργειακό κόμβο, με ότι αυτό συνεπάγεται στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι. Μέχρι σήμερα, έχουν ακουστεί πολλ...ά με επίκεντρο τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που όπως φημολογείται, επέσυρε δυσφορία και απειλές προς την Ελληνική κυβέρνηση με απόγειο το περιβόητο “σχέδιο Πυθία”. Σήμερα, θα σας αποκαλύψουμε για πρώτη φορά, τον κύριο λόγο, το σημείο εκκίνησης της πραξικοπηματικής πτώσης της τότε κυβέρνησης, την ευθεία απειλή στον αρμόδιο Υπουργό από τον Πρέσβη υπερδύναμης.

 

Η Ελλάδα έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στην Ευρώπη

Ο Παπανδρέου ήταν «εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ», η Ντόρα Μπακογιάννη ήξερε για τα πετρέλαια και το ΔΝΤ θέλει να στύψει την Ελλάδα πριν την ξεπουλήσει για τα κοιτάσματά της. Αυτά τα συγκλονιστικά γράφει, μεταξύ άλλων, ο Γερμανός ειδικός σε θέματα χρηματιστηρίου Ντιρκ Μιούλερ -γνωστός και ως «Mr. Dax»- στο νέο βιβλίο του, με τίτλο «Showdown».

Ο ίδιος θεωρεί ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα αν είχε το δικό της νόμισμα ή αν αξιοποιούσε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της, καθώς, όπως λέει, «στο ελληνικό υπέδαφος βρίσκονται τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη», ενώ τονίζει ότι σκοπός του ΔΝΤ είναι να καταστρέψει την ελληνική οικονομία ώστε τα ελληνικά κοιτάσματα να πωληθούν φθηνά σε πολυεθνικές.

Η Ευρώπη δεν λαμβάνεται υπόψη, το παιχνίδι κυριαρχίας παίζεται αλλού

Τα τρία άλογα

Κατερίνα Δ. Χατζοπούλου

 

Είναι γενικότερη διαπίστωση ότι η καθημερινή επικοινωνία μας δεν είναι πάντα η καλύτερη, πράγμα το οποίο δημιουργεί προβλήματα στις μεταξύ μας σχέσεις. Συχνές είναι οι εντάσεις και οι συγκρούσεις, στις οποίες άλλοτε μπορεί να υπάρχουν βαθύτερα και πραγματικά αίτια, για παράδειγμα αντικρουόμενων συμφερόντων, άλλοτε όμως οι συγκρούσεις αυτές είναι αποτέλεσμα ασυνεννοησίας και λογικών σφαλμάτων που γίνονται ασυναίσθητα. Αν καταφέρναμε να εντοπίσουμε και να ελέγξουμε κάποια από αυτά τα λογικά λάθη που μπορεί να εμφανιστούν στην επικοινωνία, αλλά και την γενικότερη συμπεριφορά, θα περιορίζαμε τις περιπτώσεις των εντάσεων και θα βελτιώναμε έτσι την ποιότητα της επικοινωνίας μας. Στο παρόν άρθρο εξετάζουμε τρία στοιχεία, που τα ονομάζουμε άλογα (χωρίς λογική), τα οποία εμφανίζονται στην νεοελληνική νοοτροπία και τα οποία μολονότι έχουν την ερμηνεία τους και ίσως να είχαν παλαιότερα την χρησιμότητά τους, σήμερα υποβαθμίζουν την ποιότητα της επικοινωνίας μας και επηρεάζουν αρνητικά ακόμη και την πολιτική συμπεριφορά μας.

 

Λείπει το όραμα και ο ηγέτης

Γιατί επιτέλους δεν επαναστατεί ο ελληνικός λαός; Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει έστω και ένας αναγνώστης, που δεν έθεσε ο ίδιος ή δεν άκουσε το ερώτημα «γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;». Εξάλλου όλοι αντιλαμβανόμαστε πως όσο δεν αντιδρούμε τόσο η κατάστασή μας θα γίνεται χειρότερη. Και όμως τίποτα δεν γίνεται. Αλλά, όσο και αν ηχεί περίεργο, αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός είναι σε τέτοια κατάσταση επαναστατικότητας που δεν παίρνει άλλο. Και όμως δεν ξεσηκώνεται. Και δεν φταίει η φυλή μας, ούτε η ποιότητα του Έλληνα και άλλες ανοησίες που ακούγονται για να αιτιολογήσουν το φαινόμενο του καναπέ. Κάθε λαός επαναστατεί μόνο αν συντρέξουν σωρευτικά τέσσερις (μαθηματικές θα λέγαμε) προϋποθέσεις, διαφορετικά αφανίζεται χωρίς να καταλάβει το γιατί.

Α) Πρέπει να υπάρξει ένα όραμα, μια ιδέα. Δηλαδή πρέπει να υπάρξει η πνευματική τροφή που θα καλύψει την πνευματική αναζήτηση που έχει ανάγκη ο άνθρωπος για να δράσει. Ποιο είναι αυτό το όραμα σήμερα; Μήπως ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός ή ο νεοφιλελευθερισμός; Έχουμε ξεμείνει από ιδεολογίες.

Β) Πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος και ορατός εχθρός. Κανένας λαός δεν ξεσηκώνεται ποτέ με αντίπαλο τον κανένα ή έναν αόρατο εχθρό (π.χ. παγκοσμιοποίηση, αγορές, δανειστές κ.λ.π.) που δεν μπορεί να τον δει. Υπάρχει άραγε ορατός εθνικός ή ταξικός εχθρός;

Οι 10 στρατηγικές χειραγώγησης των μαζών

Το κείμενο που ακολουθεί, κυκλοφορεί ήδη κάποια χρόνια  και αποδίδεται στον Noam Chomsky. * Στο κείμενο περιγράφονται οι δέκα τρόποι ελέγχου της μάζας των ανθρώπων από τα ΜΜΕ και γενικότερα, από τα εκάστοτε κέντρα εξουσίας.

 

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ: Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
 

Χειραγώγηση των μαζών και παιδεία

γράφει ο Νικόλαος Σιάμος     

 

Η πλειονότητα των μελών των σύγχρονων καταναλωτικών κοινωνιών, από τη στιγμή που εκχώρησε σε τρίτους το δικαίωμά της να μετέχει της αρχής, επόμενο ήταν να μεταβληθεί σε μάζα. Σ’ ένα, δηλαδή, ανομοιογενές ως προς τη σύνθεσή του ανθρωποσύνολο, το οποίο διακατέχεται από ακατανίκητη ορμή προς οτιδήποτε ερεθίζει τα πλέον πρωτόγονα εκ των ενστίκτων του και ικανοποιεί τις ταπεινότερες των επιθυμιών του.

Έλκεται από την ευτέλεια, καθηλώνεται από τη χυδαιότητα, τέρπεται από τις ύβρεις, παθιάζεται με τις εξελισσόμενες επί της οθόνης λεπτομέρειες της ερωτικής συμπεριφοράς άσημων και διάσημων, καταναλώνει ό,τι γαργαλιστικό βίαιο και ποταπό συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρα του καλλιτέχνη, στο γραφείο του πολιτικού, στην οικογένεια του γείτονα, στον κόσμο· με διάθεση, που λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί παθολογική. Κι όλα αυτά δια της κλειδαρότρυπας. την οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση υποκαθιστά η Τηλεόραση.