Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

"Αντιφασίστες" ή προβατόσχημοι λύκοι ;


Στις "πονηρές εποχές" που βιώνουμε είναι λογικό να υπάρχει επιφυλακτικότητα σε όσα γίνονται γύρω μας. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις "αντιφασιστικές" οργανώσεις. Είναι όντως αυτό που δηλώνουν ή κρύβονται άλλες σκοπιμότητες πίσω από την δράση τους ; Ποιοί χρηματοδοτούν τις πολυάριθμες αφίσες που κατακλύζουν (εδώ και χρόνια)  τον χώρο του κέντρου (και γενικότερα των αστικών κέντρων) ; Ποιοί οργανώνουν και χρηματοδοτούν τις εκδηλώσεις ; Τα "αντιφασιστικά" εγχειρήματα, είναι άδολες και άμισθες ενέργειες μιας "κοινωνίας" με τεράστια κι ανεπίλυτα προβλήματα ; Ο "εκφασισμός" της κοινωνίας είναι το μείζον πρόβλημα της χώρας μας, ώστε στο όνομά του να απαξιώνονται ή να περνούν σε δεύτερη μοίρα, η φτωχοποίηση μεγάλων στρωμάτων, το εκρηκτικό θέμα της ανεργίας, οι καθημερινές οικονομικές πιέσεις από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα και το γεγονός ότι η χώρα έχει γίνει αποικία χρέους ;
 
Καθώς το ίντερνετ είναι η μεγαλύτερη πηγή πληροφοριών ας δούμε μερικές απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα μέσα από σχετικά κείμενα  (Γ.Μ.)

***

Αντιφασιστική Δράση: o εισαγόμενος «αντιφασισμός»

Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια πολιτικές οργανώσεις (ή και ομάδες κρούσης), οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται ως antifa, δηλαδή ως «αντιφασιστικές», «αντιρατσιστικές» και «αντιναζιστικές». Κάποιες από αυτές μας είναι γνωστές για τη συμμετοχή μελών τους σε πορείες συνοδευόμενες από επεισόδια, τραμπουκισμούς και βανδαλισμούς στις μεγάλες πόλεις, στα οποία αποδίδεται εσφαλμένα ο όρος «αναρχικοί» ή «αντιεξουσιαστές». Πρόκειται στην πραγματικότητα για δραστηριοποίηση παρακρατικών μηχανισμών που προσπαθούν μέσα από ποικίλες «παρεμβάσεις» να προπαγανδίσουν το πνεύμα της εθνοφοβίας, του αντιπατριωτισμού και του κοσμοπολιτισμού και να προαγάγουν την εδραίωση της «πολυπολιτισμικής» κοινωνίας. Σύμφωνα με τις ελιτίστικες αντιλήψεις τους ο λαός μας χρειάζεται μία ριζική αναμόρφωση, ώστε να σκέφτεται και να λειτουργεί «πολιτικά ορθά» ("politically correct"), υιοθετώντας τις «αξίες» άλλοτε του «αναρχισμού» και άλλοτε της «αστικής δημοκρατίας» και μάλιστα της πλέον στυγνής εκδοχής της: αυτής της απροκάλυπτης καταπάτησης της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών και της άρνησης του δικαιώματος των λαών στην εθνική ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση.
 
Η ρητορική της «αντιρατσιστικής» υστερίας
 

Σήμερα λοιπόν έχοντας -υποτίθεται- επιλύσει όλα τα προβλήματα που απασχολούν τον τόπο μας και την ανθρωπότητα, βρισκόμαστε ενώπιον του φάσματος μίας «φοβερής απειλής»: του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Η κοινωνία μας απειλείται όχι από τη σήψη, τη διαφθορά, την ανεργία, την αναξιοκρατία, την εργοδοτική ασυδοσία, τη διάλυση του κοινωνικού ιστού, την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης του τόπου μας, τις επιβουλές των γειτόνων μας, την πολιτική ρευστότητα στα Βαλκάνια, τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Όχι. Δεν υπάρχουν τέτοιου είδους προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ή τουλάχιστον δεν είναι τα πλέον φλέγοντα. Τα μείζονα προβλήματά μας είναι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, η «ομοφοβία» και πρωτίστως ο εθνικισμός (ο αλβανικός εθνικισμός αποτελεί εξαίρεση). Η οποιαδήποτε αναφορά στην πατρίδα, στο λαό ή στο έθνος μας συνιστά «ρατσισμό». Έτσι «ρατσιστές» θεωρούνται κατά κάποιο τρόπο όχι μόνον οι ακροδεξιοί ή όσοι θεωρούν ότι υπάρχουν φυλές ανώτερες και κατώτερες, αλλά και οι ανήκοντες στην πατριωτική αριστερά. Η ύπαρξη ωστόσο οργανώσεων που όντως εκφράζουν ρατσιστικές ιδέες και κυρίως η πραγματοποίηση «ρατσιστικών» επιθέσεων κατά ξένων μεταναστών (άγνωστο από ποιους) κατά το τελευταίο διάστημα αποτελούν το άλλοθι για τη δραστηριοποίηση των λεγόμενων «αντιρατσιστικών» και «αντιφασιστικών» οργανώσεων. Τα όποια κρούσματα ρατσιστικής βίας προβάλλονται με «υπερβάλλοντα ζήλο» από τα καθεστωτικά ΜΜΕ (τη στιγμή που οι εγκληματικές πράξεις που διαπράττονται από αλλοδαπούς υποβαθμίζονται συστηματικά ή αποσιωπώνται), με σκοπό την δημιουργία ενός κατάλληλου κλίματος για τη συνεχή τροφοδότηση της «αντιρατσιστικής» εκστρατείας. Έτσι ακούγονται μισαλλόδοξες φωνές που λένε ότι θα πρέπει να παταχτούν οι «φασίστες» νομικά[1] ή και δια της βίας[2]. Διακηρύσσουν δε το δόγμα: «καμία ελευθερία στους εχθρούς της ελευθερίας»! (Βεβαίως το ποιος ορίζεται κάθε φορά «φασίστας» ή «ναζί», από ποιόν και βάσει ποιών κριτηρίων παραμένει ασαφές και νεφελώδες).. Έτσι λοιπόν κάποιοι με πρόσχημα την καταπολέμηση του «αυγού του φιδιού» θέλουν να μας στερήσουν τα ατομικά και συλλογικά μας δικαιώματα, την ελευθερία σκέψης και γνώμης, ακόμη και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, κυρίως μέσα από τη διοργάνωση αντισυγκεντρώσεων[3].
 
Ο νέος «μανιχαϊσμός»
 
Στα πλαίσια του «πολιτικά ορθού» σημασία για την επιδοκιμασία ή την καταδίκη μίας πράξης δεν έχει το ίδιο το περιεχόμενό της, αλλά το ποιος την τελεί. Επί παραδείγματι υπάρχουν «καλοί» κρανοφόροι - ροπαλοφόροι («αντιεξουσιαστές») και «κακοί» κρανοφόροι - ροπαλοφόροι («ακροδεξιοί»). Υπάρχουν «καλές» βιαιοπραγίες και «κακές» βιαιοπραγίες. Υπάρχουν «πολιτικά ορθές» συγκεντρώσεις (antifa), καθώς και άλλες που δεν πρέπει να είναι «ανεκτές» (εθνικιστικές). Υπάρχουν «καλοί» βομβαρδισμοί (αγγλο-αμερικανικοί) και «κακοί» βομβαρδισμοί (γερμανικοί)[4]. Υπάρχουν «καλοί» αναθεωρητές της ιστορίας (π.χ. Λιάκος) και κακοί αναθεωρητές της (π.χ. Irving ). Δύο μέτρα λοιπόν και δύο σταθμά. Όλη η υποκρισία στο απόγειό της!
Πέραν αυτών υπάρχει και μία έντονη «μεταναστολαγνεία», ένας παθολογικού τύπου «φετιχισμός» για τους ξένους μετανάστες που ζουν στην πατρίδα μας, παραλλήλως προς ένα εξίσου παθολογικό μίσος για τους Έλληνες, την Ελλάδα, την ιστορία της και τον πολιτισμό της. Όλα τα παραπάνω χρήζουν βεβαίως ερμηνείας. Εμείς μη διαθέτοντας γνώσεις ψυχιατρικής για να ερμηνεύσουμε την εκούσια αποκοπή κάποιων από τη λαϊκή κοινότητα (ή τον γενιτσαρισμό αν προτιμάτε) και τη συστράτευσή τους με τους εχθρούς του λαού και του τόπου τους, θα περιοριστούμε σε προσπάθεια πολιτικής προσέγγισης όλου του ζητήματος.
 
Antifa: η «αντιφασιστική διεθνής»
 
Σήμερα υπάρχει ένα παγκόσμιο δίκτυο καταπολέμησης του «φασισμού» και του «ναζισμού» και προάσπισης των «ατομικών ελευθεριών» και των «ανθρώπινων δικαιωμάτων»: η antifa[5]. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν γιγαντιαίο μηχανισμό καταπολέμησης όχι τόσο του ανύπαρκτου σχεδόν φασισμού (που αποτελεί ουσιαστικά το άλλοθι για την ύπαρξή του), όσο των λαϊκών κινημάτων για εθνική ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση, «βαφτίζοντας» αυθαίρετα «φασιστικό» και «ρατσιστικό» οτιδήποτε δεν είναι αρεστό στους υπερατλαντικούς αυτοκρατορικούς κύκλους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η ανάπτυξη αυτού του είδους των «αντιφασιστικών» οργανώσεων έλαβε χώρα μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ (1990). Μάλιστα στη σημερινή Ρωσία του Πούτιν αυτού του είδους οι οργανώσεις βρίσκονται υπό διαρκή επιτήρηση και περιορισμό, δεδομένου ότι δρουν υπονομευτικά για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, λειτουργώντας ως πράκτορες δυτικών χωρών.
Στην Ελλάδα οι «αντιφασίστες» έχουν παρεισφρήσει στον ευρύτερο χώρο των αναρχικών, των αντιεξουσιαστών, των αυτόνομων και της (ρεφορμιστικής) εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, διατηρώντας πολλά από τα εξωτερικά γνωρίσματά τους (π.χ. «αλφάδι», μαυροκόκκινες σημαίες, «αναρχική» και «αριστερή» ρητορική κτλ) με αποτέλεσμα να καθίστανται δυσδιάκριτοι εν μέσω των φαινομενικά ομοϊδεατών τους, αναρχικών και αριστεριστών. Βεβαίως οι αναρχικοί και οι συνοδοιπόροι τους ανέκαθεν διέκειντο εχθρικά ως προς οτιδήποτε είχε να κάνει με τον όρο «έθνος» (θεωρώντας το σύμφυτο με το κράτος και την εξουσία), πολλώ δε μάλλον με τον σωβινισμό, τον φασισμό και το ρατσισμό. Όμως στις ημέρες μας υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους «παλαιάς κοπής» αναρχικούς και στους «αντιφάδες». Οι πραγματικοί αναρχικοί παίρνουν ανοιχτά το μέρος των Παλαιστινίων και στρέφονται κατά της ισραηλινής κατοχής (φορούν μάλιστα πολλές φορές την παλαιστινιακή μαντήλα), εν αντιθέσει προς τους «αντιφάδες» π.χ. της Γερμανίας -ιδίως τους Antideutsch- που υποστηρίζουν τα εγκλήματα του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού και του λιβανέζικου λαού κρατώντας σε «αντιφασιστικές» πορείες ισραηλινές και αμερικάνικες σημαίες! (οι εδώ «αντιφάδες» δεν τολμούν -προς το παρόν τουλάχιστον- να πράξουν το ίδιο λόγω του έντονου αντιαμερικανικού κλίματος στη χώρα μας). Επίσης οι γνήσιοι αναρχικοί δεν χειροκροτούν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των Αμερικανών στα Βαλκάνια (π.χ. «ανεξαρτητοποίηση» Κοσόβου) -όπως οι «αντιφάδες»- επειδή δήθεν οι Σέρβοι είναι «κακοί», ως «εθνικιστές» και σύμμαχοι των Ελλήνων εθνικιστών, ούτε θεωρούν ότι η επιδοκιμασία της αμερικανικής πολιτικής αναφορικά με το Κόσοβο αποτελεί πράξη αλληλεγγύης υπέρ των κατατρεγμένων από τον «ελληνικό ρατσισμό» εδώ Αλβανών μεταναστών. Οι αναρχικοί της Ελλάδας στρέφονται εξίσου κατά όλων των εθνικισμών, είτε του ελληνικού και του σερβικού είτε του τουρκικού και του αλβανικού και -ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί κανείς μαζί τους ή όχι- είναι συνεπείς σε αυτή την ιδεολογική τους θέση.
 
Αντιφασιστική Δράση: «παράρτημα» της γερμανικής antifa 
 
Η Αντιφασιστική Δράση είναι μία νεοεμφανιζόμενη οργάνωση (το ιστολόγιό της δημιουργήθηκε λίγες ημέρες μετά τα γεγονότα της 2-2-2008), η οποία λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο ως «υποκατάστημα» της antifa Γερμανίας, μέσα στην ευρύτερη «αλυσίδα» antifa οργανώσεων της Ευρώπης. Είναι ενδεικτικό ότι η ονομασία «Αντιφασιστική Δράση» αποτελεί μεταφορά στα ελληνικά του γερμανικού όρου "Antifaschistische Aktion", ενώ και το λογότυπό της αποτελεί ακριβές αντίγραφο του αντίστοιχου της «μητρικής» antifa Γερμανίας [6]. Η οργάνωση αυτή -προφανώς για λόγους επικοινωνιακούς- δεν φθάνει στο σημείο να στηρίζει απροκάλυπτα το Ισραήλ στα εγκλήματά του κατά των Παλαιστινίων, όπως πράττουν άλλες «αντιφασιστικές» οργανώσεις (π.χ. Terminal 119, Cafe Morgenland) [7] και ο φιλοϊμπεριαλισμός της είναι κάπως συγκεκαλυμμένος. Τα μέλη της φέρουν τα εξωτερικά γνωρίσματα των αναρχικών με σκοπό να θολώσουν τα νερά και να αποκρύψουν την πραγματική τους ταυτότητα. Φθάνουν μάλιστα στο σημείο να καπηλεύονται ακόμη και τους αγώνες του ΕΑΜ της περιόδου (1941-1944) κατά των Γερμανοϊταλών φασιστών κατακτητών [8], συσχετίζοντας έτσι με τον πλέον ελεεινό τρόπο την Εθνική Αντίσταση της εποχής εκείνης με τον σημερινό δωσιλογισμό στη Νέα Τάξη. Γενικά πάντως για να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη υιοθετούν τη ρητορική και ορισμένες πρακτικές του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού, αλλά και του ευρύτερου αριστερού χώρου [9].
 
Ωστόσο, παρά την προσπάθεια για μεταμφίεση και απόκρυψη, αυτό δεν το κατορθώνουν πάντοτε. Η αχίλλειος πτέρνα τους έγκειται στο ότι αποφεύγουν επιμελώς και συστηματικά να καταδικάσουν τις ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις στα Βαλκάνια, κάτι που τους καθιστά έκθετους και ύποπτους για προβοκατόρικη δράση. Είναι ενδεικτικό ότι στο ιστολόγιό τους οι της Αντιφασιστικής Δράσης φιλοξενούν φωνές κατεξοχήν φιλοαμερικανικές και φιλοϊμπεριαλιστικές. Επί παραδείγματι, φωνές που υποστηρίζουν την «ανεξαρτητοποίηση» του Κοσσυφοπεδίου, κατηγορώντας όσους αντιστέκονται και στρέφονται κατά των αμερικανικών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων ως ρατσιστές κατά των Αλβανών μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα [10]! Παίρνουν γενικά θέσεις υπέρ των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην περιοχή, υποστηρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς τον νεο-οθωμανισμό, αναφερόμενοι π.χ. στην «απελευθέρωση» των Ιωαννίνων [11] από τους Τούρκους το 1913.. Παραλείπουν επίσης να αναφερθούν στις εισβολές του τουρκικού στρατού στο Ιράκ και στη συστηματική καταπίεση των κουρδικού λαού τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας. Αποφεύγουν όμως και να καταδικάσουν -τουλάχιστον μέχρι στιγμής (Μάρτιος 2008)- την κατοχή του Ιράκ και του Αφγανιστάν από τους Αμερικανό-βρετανούς και της Παλαιστίνης από το Ισραήλ. Τυχαία άραγε;
 
Το κεντρικό σύνθημά τους είναι: «Θα σας τσακίσουμε! (We will rock you)!». Υμνούν συνεχώς τη βία και προτρέπουν τους πολίτες σε αυτήν [12]. Επιπλέον φακελώνουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, διατηρώντας φωτογραφίες τους και εκθέτοντάς τις στο διαδίκτυο με σκοπό τη συλλογή προσωπικών τους στοιχείων από e-ρουφιάνους [13]. Γι' αυτό αν έπρεπε να απαγορευτούν κάποιες ακραίες οργανώσεις για την αντικοινωνική τους δράση, θα έπρεπε να είναι αυτού του είδους οι οργανώσεις. Θα μπορούσαν μάλιστα κάποιοι να διωχθούν ποινικά για τις πράξεις τους -όχι για τις ιδέες τους- (π.χ. για προτροπή σε άσκηση βίας, συλλογή ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων - ηλεκτρονικό φακέλωμα, στοχοποίηση αντιπάλων, απειλές κτλ). Μολονότι φημολογείται έντονα ότι βρίσκονται υπό την σκέπη παρακρατικών μηχανισμών (ή μέσα σε αυτούς), εντούτοις τέτοιου είδους κινήσεις θα μπορούσαν ν' αποτελέσουν μοχλό πίεσης εναντίον τους.
 
Πολλοί λοιπόν από εμάς μπαίνουν σε πονηρές σκέψεις για το ποιοι είναι αυτοί οι «αντιφασίστες», από πού χρηματοδοτούνται και ποιόν σκοπό έχουν. Άλλοι υποπτεύονται ότι πρόκειται για δωσιλόγους που βρίσκονται στην υπηρεσία ξένων συμφερόντων δραστηριοποιούμενοι ως «δούρειος ίππος» στους κόλπους νεολαιΐστικων οργανώσεων, άλλοι εικάζουν ότι πρόκειται για παρασυρμένους από τη νεοταξική ιδεολογία «χρήσιμους ηλίθιους», ενώ άλλοι πιθανολογούν ότι πρόκειται για συνδυασμό και των δύο. Εμείς δεν είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε κάποιες από τις παραπάνω εικασίες, δεδομένου ότι δεν διαθέτουμε απτές αποδείξεις για κάτι τέτοιο. Η επερχόμενη -πολιτική ή και ένοπλη- δράση των UCKάδων και στην Ελλάδα θα καταδείξει το τι πραγματικά ισχύει, αφού τότε όλοι αυτοί θ' αναγκαστούν να πάρουν θέση. Και τότε θα φανεί εάν πρόκειται για αγνούς ιδεολόγους ή για πεμπτοφαλαγγίτες πράκτορες. Ο χρόνος θα δείξει.. Σε κάθε περίπτωση αναγκαία είναι η σύμπηξη ενός παλλαϊκού - πατριωτικού μετώπου με σκοπό την αντιϊμπεριαλιστική δράση.
 
Γιατί υπάρχει ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει:
ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ. Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ!
 
 
 
Παραπομπές :
 
 
2)    «Ο ρόλος των antifa στη σύγχρονη καταστολή», http://www.mavroskrinos.blogspot.com//2007/09/blog-post_462.html . Οι ίδιοι οι «αντιφασίστες» διακηρύσσουν: «Ξέρουμε πολύ καλά το πόσο σημαντικό είναι να μην αφήσουμε καμία φασιστική ομάδα να κατέβει στο δρόμο. Να τους τσακίσουμε τα χέρια... Ακόμα και να τους σύρουμε στα αστικά δικαστήρια, αν θέλετε. Όχι σαν εκφραστές πολιτικών απόψεων, αλλά σαν εγκληματίες», Σωκράτης Α., «Σχετικά με την καταδίκη του Πλεύρη», antifagr.wordpress.com
 
3)    Κώστας Αθανασίου, «Περί «αντιφασιστικής» βίας», resaltomag.gr/forum/
 
4)    Ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου το 1941 ήταν «κακός» γιατί τον έκανε ο Χίτλερ, ενώ αντιθέτως ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου το 1999 ήταν «καλός» γιατί τον έκανε ο Κλίντον για «ανθρωπιστικούς» λόγους και μάλιστα κατά των «εθνικιστών» Σέρβων. Κυρίως όμως οι βομβαρδισμοί των γερμανικών πόλεων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Άγγλους και τους Αμερικανούς -και ιδίως αυτός της Δρέσδης όπου έχασαν τη ζωή τους 140.000 αμάχου πληθυσμού (1945)- ήταν «καλοί», γιατί στην Γερμανία υπήρχε το Άουσβιτς!, http://venceremos.antifa.net/ . Επίσης, «Η κρυφή γοητεία του αριστερού αντισημιτισμού», cafemorgenland.net
 
 
 
7)    «Woland-Bequemot, «Η κρυφή γοητεία του εισαγόμενου αντιγερμανισμού»,
http://www.blaumachen.gr/blaumachen/show.php?id=79 , Κώστας Αθανασίου, «Terminal 119: φερέφωνο του σιωνισμού και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού», Ρεσάλτο 25, (Φεβρουάριος 2008), σ. 13-15, http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2068 .
 
 
9)     Χαρακτηριστικό είναι το παραπλανητικό σύνθημα: «Στο αίμα θα σας πνίξουμε - Εδώ θα γίνει Κούβα»!, antifagr.wordpress.com
 
10)   «Η Αντιεθνικιστική Κίνηση όχι μόνο αναγνωρίζει το δικαίωμα των Κοσοβάρων στην ανεξαρτησία της χώρας τους αλλά πανηγυρίζει την ανεξαρτησία αυτή σαν ένα ισχυρό πλήγμα κατά του ελληνικού εθνικισμού...Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι το μένος κατά των Κοσοβάρων είναι μια προέκταση του μένους κατά των απανταχού Αλβανών, θεωρεί το μένος αυτό σαν προέκταση του ρατσισμού και καταγγέλλει τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, στον βαθμό που ωρύονται κατά της νεοσύστατης δημοκρατίας, σαν πέμπτη φάλαγγα του ρατσισμού. Ενός ρατσισμού, ο οποίος μεταμφιέζεται φορώντας αντιμπεριαλιστικό μανδύα..» , antifagr.wordpress.com
 
 
 
 
 
Σημείωση: Ενάμιση μήνα αργότερα (24-3-2008) έκανε την εμφάνισή του ένα νέο ιστολόγιο με παρόμοια θεματολογία, το οποίο διαφημίζεται από την «Αντιφασιστική Δράση». Το όνομα αυτού: «Αντίφα». Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι πρόκειται για «παράρτημα» οργανώσεων που εδρεύουν στο εξωτερικό. Είναι ενδεικτικό ότι ο υπότιτλος του λογοτύπου του είναι γραμμένος στα γερμανικά (Ein weiteres tolles WordPress blog), ενώ και η διεύθυνσή του καταλήγει σε -de, κάτι που δηλώνει προφανώς ως χώρα προέλευσής της τη Γερμανία  ( http://antifagr.blogsport.de ) .
 
 
  
πηγή : resaltomag    
 
Η φωτογραφία από το candiaalternativa δείχνει το μίσος "ορισμένων"
για λέξεις όπως πατριώτης, πατρίδα αλλά και την έμμεση ταύτισή τους
με τις επιδιώξεις "παγκοσμιοποίησης" της Παγκόσμιας Οικονομικής Ελίτ  
 
 
 
 
 Στο ίδιο μήκος κύματος και το άρθρο : ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΒΟΗΤΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ… ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΓΥΜΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, στον  adiakritos


Σε ένα εκτενές κι ενδιαφέρον άρθρο του ο Παναγιώτης Τραϊανού μεταξύ άλλων δίνει την δική του προσέγγιση στο φαινόμενο αύξησης της ΧΑ και θέτει κρίσιμα και σημαντικά ερωτήματα που θα έπρεπε να προβληματίσουν όλους μας και ειδικά όσους με ευκολία έχουν αποδεχθεί την απόδοση συλλογικής ευθύνης σε έναν ολόκληρο λαό με τους χαρακτηρισμούς «φασίστες» και «ρατσιστές».
Γιατί όλα αυτά τα δημοσιεύματα στον ξένο τύπο για τον «ρατσισμό των Ελλήνων» και τον «φασισμό των Ελλήνων» όταν τα ακροδεξιά κόμματα της «πολιτισμένης Ευρώπης» καταγράφουν μεγαλύτερα ποσοστά και τα περιστατικά ρατσιστικής βίας είναι καθημερινά φαινόμενα πολλά χρόνια πριν εμφανιστούν στην Ελλάδα ; (αναλυτικά στοιχεία στην iefimerida ... ή επίσης σε νεότερο δημοσίευμα ΕΔΩ ) (Το πλήρες άρθρο για την "ταμπελοποίηση της κοινωνίας" ΕΔΩ )
Ποιόν και τι εξυπηρετεί ο «εκφασισμός» της Ελλάδας ;
 Αναπάντητα ερωτήματα, για όσους  ξέχασαν ότι πριν την έλευση του ΔΝΤ οι Έλληνες είχαν κατηγορηθεί ως «τεμπέληδες», «διεφθαρμένοι» και άλλα ανάλογα, προετοιμάζοντας την παγκόσμια κοινή γνώμη για τα μέτρα που έμελλε να επιβληθούν ώστε να τα δεχτεί ως φυσική «τιμωρία» ενός λαού «που είχε μάθει να ζει με δανεικά». Προετοίμαζαν το έδαφος ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις απ’ την διεθνή κοινή γνώμη, για την ανθρωπιστική κρίση της Ελλάδας βαφτίζοντάς την προκατα -βολικά «ανασυγκρότηση» ή με άλλους εύηχους χαρακτηρισμούς.

Όμως οι "απορίες" όπως και οι "συμπτώσεις" δεν έχουν τελειωμό :


"Ποια είναι τελικά η σχέση της antifa με τον ιμπεριαλισμό ;" Γεμίσαμε παντού αφίσες για τη Σρεμπρένιτσα, για τις σφαγές των Σέρβων και των Ελλήνων εθνικιστών, για το όνομα της «Μακεδονίας» που είναι «ποτισμένο με το αίμα της Βοσνίας» και αναρωτιόμαστε αν όλα αυτά μπορούν να έχουν σχέση με την αναρχική ιδεολογία. Ποιοι είναι αυτοί που γεμίζουν με χιλιάδες ακριβές αφίσες τους δρόμους της πρωτεύουσας ; (άσχετα με το αν δεν κατορθώνουν τελικά να μαζέψουν πάνω από 200-300 άτομα).Ποιοι είναι οι επικεφαλείς τους ; Ποιοι τους χρηματοδοτούν ; Ποιοι εν τέλει ποιοι κρύβονται από πίσω τους ; Έχει η ιδεολογία αυτή καμία σχέση με κινήματα της αριστεράς ή του ευρύτερου αναρχικού , αντιεξουσιαστικού και αυτόνομου χώρου ;
Αυτό πάντως που γνωρίζουμε είναι ότι οι αντιφάδες αναφέρονται επιλεκτικά και μονομερώς στην Σρεμπρένιτσα. Δεν ακούσαμε τίποτα ούτε για κροατικές θηριωδίες κατά την ανακατάληψη της Κράινα, ούτε για τους μουτζαχεντίν στη Βοσνία που έκαναν συλλογή κεφαλών των Σερβοβόσνιων αντιπάλων τους, ούτε για τους Αλβανούς UCKάδες που αιχμαλώτιζαν Σέρβους αμάχους, τους αφαιρούσαν χωρίς αναισθητικό τα νεφρά τους ( και τους σκότωναν ) και στη συνέχεια τα προωθούσαν στην παράνομη αγορά ανθρωπίνων οργάνων. Γιατί άραγε ; Γιατί δηλαδή καταδικάζουν μονομερώς τις όποιες ακρότητες διέπραξαν οι Σέρβοι και για τις σφαγές των άλλων εμπολέμων της πρώην Γιουγκοσλαβίας σιωπούν επιδεικτικά; Γι’ αυτούς δεν θα κάνουν καμία «διαδήλωση μνήμης» ; Η ζωή κάποιων έχει μεγαλύτερη αξία από εκείνη κάποιων άλλων ; Εάν αυτό δεν είναι ρατσισμός , τότε τι είναι ; Ένα άλλο ερώτημα επίσης αιωρείται και χρήζει απάντησης από τους αντιφάδες, το οποίο και αποφεύγουν επιμελώς να απαντήσουν. Ποια είναι η θέση τους έναντι των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στην Γιουγκοσλαβία το 1999 ; Οι ίδιοι τότε - είτε ως συλλογικότητες είτε ως μεμονωμένα άτομα - συμμετείχαν στα συλλαλητήρια που έγιναν σε όλη την Ελλάδα με πρωτοβουλία αριστερών οργανώσεων ; Ή κάθονταν στον καναπέ τους ; Ή μήπως η θέα των Αλβανών που ανέμιζαν λάβαρα του UCK και αμερικάνικες σημαίες στην Ομόνοια, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ των βομβαρδισμών, τους ηδόνιζε ; Εν τέλει , αυτές τις ημέρες γιορτάσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. H antifa συμμετείχε στην πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία ( έστω για το «ξεκάρφωμα» ) ή μήπως διάκειται αρνητικά γιατί θεωρεί ότι η πορεία αυτή έχει έναν αντιμπεριαλιστικό χαρακτήρα ; Έχει ποτέ καταλήξει πορεία της antifa στην αμερικάνικη πρεσβεία ;
Έχουμε όμως και άλλα ερωτήματα να θέσουμε :Ποια είναι οι σχέση τους με τις υπόπτου προελεύσεως και χαρακτήρα «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη ως δούρειος ίππος της Νέας Τάξης; Ποιά είναι η σχέση τους με τη φιλοσιωνιστική antifa της Γερμανίας; Πως συμβαίνει να έχουν ακριβώς τις ίδιες θέσεις αναφορικά με το γιουγκοσλαβικό, το μακεδονικό, αλλά και με σειρά άλλων ζητημάτων με τη γνωστή πρακτόρικη ιστοσελίδα “bulgarmak” ;
Αυτή η «ταύτιση απόψεων» είναι απαραιτήτως συμπτωματική ; Το ίδιο ισχύει και με την «σύμπτωση απόψεων» με τον «πατριάρχη» του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας , Ανδρέα Ανδριανόπουλο ;  βλέπε εδώ groups.yahoo.com
Και για ποιο λόγο το φιλελεύθερο ιστολόγιο leftliberalsynthesis διαφήμιζε την αντισερβική πορεία της Αntifa στις 18 Οκτωβρίου , γράφοντας μάλιστα ότι «τα ανακλαστικά της Antifa είναι τρομερά» και ότι « αξίζουν μπράβο στους ακτιβιστές του Antifa , για την πρωτοβουλία τους » ;
βλέπε εδώ : leftliberalsynthesis 
Ποια σχέση μπορεί να έχει ο νεοφιλελευθερισμός με υποτιθέμενους κοινωνικούς αγωνιστές ενάντια σε κάθε μορφής καταπίεση; Γιατί τόση εμμονή από την πλευρά της antifa στη δαιμονοποίηση των εχθρών των ΗΠΑ , Σέρβων ; Εμείς απλώς θέτουμε κάποια ερωτήματα. Ο νοών νοείτω ..
Αυτά που έχουμε εμείς να πούμε από την πλευρά μας είναι τα εξής :H antifa είναι ένα πολιτικό ρεύμα που στοχεύει -σύμφωνα με τα λεγόμενα των οπαδών της- στην καταπολέμηση του φασισμού και του ρατσισμού. «Μητρόπολή» της θεωρείται η μεταπολεμική Γερμανία και σύμφωνα με πολλούς δημιουργήθηκε για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Βρετανίας και του Ισραήλ. Σε παρόμοιο μήκος κύματος φαίνεται ότι κινούνται και «μη κυβερνητικές» οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο πρώην ανατολικό μπλοκ, χρηματοδοτούμενες από τη Δύση. Στην Ελλάδα υπάρχει πλειάδα antifa πυρήνων ( ή συμμοριών αν προτιμάτε ) , που συμμετέχουν μεταξύ άλλων σε τραμπουκικές ενέργειες τρομοκράτησης όσων δεν συμφωνούν με τις απόψεις τους. Δεν έχουν όλες οι antifa οργανώσεις 100% ταύτιση θέσεων ( έχουν κάποτε και εσωτερικές αντιπαραθέσεις ) , ωστόσο διαθέτουν κάποια κοινά μεταξύ τους χαρακτηριστικά:· Είναι φανατικοί εχθροί των εθνικών κρατών και ένθερμοι υποστηρικτές της πολυπολιτισμικής κοινωνίας.
· Είναι θιασώτες της «ευρωπαϊκότητας» και του «πολιτικά ορθού» και υπέρμαχοι της υπεροχής του «πολιτισμένου» δυτικού κόσμου έναντι των «κακών» Ρώσων και Σέρβων ( ή σε ορισμένες περιπτώσεις και κατά των «τρομοκρατών» Ιρανών και Παλαιστινίων).
· «Κολλούν» εσκεμμένα την «στάμπα» του «φασίστα» σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες πατριώτες , λες και το ν’ αγαπάς τον τόπο σου είναι ρετσινιά.
· Πιστεύουν στην παγκόσμια καθολικότητα των «ευρωπαϊκών αξιών» και προσπαθούν να τις εξαγάγουν, να τις «μεταλαμπαδεύσουν» και να τις επιβάλουν του σε όλο τον κόσμο, υπό μία νέα μορφή «πολιτισμικής και ιδεολογικής αποικιοκρατίας».· Επικροτούν και δικαιολογούν την επιλεκτική χρήση βίας από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με σκοπό τη συλλογική «τιμωρία» ορισμένων μη «πολιτικά ορθών» λαών (π.χ. ο «καλός» βομβαρδισμός της Σερβίας το 1999).
· Υπερασπίζονται τους απανταχού Εβραίους (ορισμένοι και το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ), με πρόσχημα την καταπολέμηση του «αντισημιτισμού» ( εδώ δεν τολμούν, τουλάχιστον προς το παρόν, να σηκώσουν ισραηλινές σημαίες για ευνόητους λόγους ).· Υποστηρίζουν κάποιους συγκεκριμένους εθνικισμούς ( αλβανικό , μουσουλμανικό βοσνιακό , σλαβομακεδονικό / βουλγαρικό) έναντι άλλων ( ελληνικού , σερβικού , ρωσικού ).· Παίρνουν ανοιχτά το μέρος των ιστορικών εχθρών του Ελληνισμού και συμπεριφέρονται αντικοινωνικά, με σκοπό να προκαλέσουν το λαϊκό αίσθημα (χαρακτηρισμοί όπως «νοικοκυραίοι μικροαστοί», «είμαστε Τούρκοι, Αλβανοί, προδότες κτλ», «είμαστε όλοι ομοφυλόφιλοι» κτλ).· Είναι ελιτιστές και νιώθουν απέχθεια για τη λαϊκή πλειοψηφία και μίσος για την κοινωνία στην οποία ζουν.· Είναι ατομικιστές και νιώθουν ευχαρίστηση όταν προκαλούν το κοινό αίσθημα.
· Είναι φιλοαμερικάνοι και φιλοευρωπαΪστές και οπαδοί του ιμπεριαλισμού, όπως αποδεικνύεται από την κατεύθυνση προς την οποία κινείται η όλη πολιτική τους δραστηριότητα.
Οι αντιφάδες λοιπόν δεν είναι ούτε αντιεξουσιαστές, ούτε επαναστάτες, ούτε αναρχικοί. Μπορεί αυτή η «μόδα» να προήλθε από μία μετάλλαξη βγαλμένη μέσα από τα σπλάχνα του αναρχικού χώρου, όμως σήμερα κάθε άλλο παρά έχει σχέση με την αναρχική ιδεολογία. Απλά καπηλεύονται τα αναρχικά σύμβολα και χρησιμοποιούν την αναρχική ρητορική για να «θολώσουν τα νερά».Έχουμε ουσιαστικά να κάνουμε με μεταμφιεσμένους σε «αναρχικούς» έμμισθους πράκτορες που συμπαρασύρουν πολύ περισσότερους απληροφόρητους ή αφελείς προς ελεγχόμενες από τους ιδίους οδούς, τις οποίες και έχουν προ πολλού διαμορφώσει.Είναι λακέδες των ιμπεριαλιστών , είναι οι «Σαακασβίλι» της Ελλάδας , είτε εκούσια είτε ακούσια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και προκαλούμε όποιον θεωρεί ότι όσα γράφουμε δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια , να μας διαψεύσει με επιχειρήματα. Ιδού η Ρόδος , ιδού και το πήδημα. ( πηγή : blog-arxeio.blogspot )
 
 Σε προηγούμενο άρθρο μου  "Αντιρατσιστές" ή χρήσιμοι ηλίθιοι ; προσπάθησα να αναδείξω τη σχέση Αντιρατσιστών - Αντιφασιστών με την Χρυσή Αυγή και πως κατά την εκτίμησή μου η "δράση" των πρώτων ενάντια στην ΧΑ οδήγησε σε αύξηση των ποσοστών της, αρχικά στις δημοτικές εκλογές κι εν συνεχεία στις τελευταίες βουλευτικές και την είσοδό της στην Βουλή.

Στο άρθρο Οι χθεσινοί δωσίλογοι, σημερινοί "ανθρωπιστές"   το "κουβάρι" μπλέκει περισσότερο, καθώς φωτίζεται ο "περίεργος" ρόλος των τροτσκιστικών οργανώσεων (χωρίς φυσικά να αφορά το σύνολο των μελών τους)

Ανανέωση 6/2/2014 : Αποκαλυπτικό για τη νέα διάσταση - μορφή του Αντιεξουσιαστικού - Αναρχικού χώρου, όπως διαμορφώθηκε μετά τις εισαγώμενες οργανώσεις antifa (όπως αναφέρεται στα προηγούμενα αποσπάσματα), είναι το άρθρο του Χρήστου Διαμαντή, με τίτλο "Διαζύγιο με την Ευγένεια των Ιδεών του Αναρχισμού".
Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα του άρθρου :
"Στην ήττα και την ανελκυστικότητα της σημερινής πορείας, που βαυκαλιζόμασταν ότι ήταν και κεντρικό κάλεσμα στην πλατεία Συντάγματος, τρομάρα μας, προστέθηκε η εκπυσοκρότηση αντανακλαστικών αιματολάγνων πιτσιρικάδων, τάχαμου συντρόφων. Από καθαρή λάθος ζαριά, αυτά τα όντα, βρέθηκαν υποτίθεται στον Α/Α Χώρο. Θα μπορούσε ο μηδενισμός – μικροαστισμός τους, κάλλιστα να γίνει επένδυση και πυρομαχικό των χρυσαυγιτών. Θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι χρυσαυγίτες. Βαρούσαν όποιον, στην επιφανειακά ρηχή τους σημειολογεία, θεωρούσαν ότι ήταν φασίστας, μια που δεν μπορούσαν να βαρέσουν τον εαυτό τους: έναν σεκιουριτά που στο μπουφάν του είχε την ελληνική σημαία στο μανίκι μπροστά στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρεττανίας, έναν κυριολεκτικά Σύντροφο στην πλατεία Μοναστηρακίου έξω από το σταθμό ΗΣΑΠ / ΜΕΤΡΟ και έναν έφεδρο φαντάρο που απλά κουβαλούσε το στρατιωτικό του σακκίδιο στην συμβολή Ερμού και Μιαούλη." ( Το πλήρες άρθρο ΕΔΩ )


Σχετικά άρθρα :


Το "ανθρωπιστικό τυράκι" και το αστυνομοκρατούμενο κράτος - φάκα


Ασύμμετρες απειλές, εμπρησμοί και ... ΔΝΤ

Ο Ηλίας του ΄8 και η ... πουτάνα τύχη

 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου